سیزده سال از اون شب نحسی که فکر میکردم دنیا بعدش به آخر میرسه گذشت. نمیدونم اون دروغگویی که اون همه حرف دهنم گذاشت الان در چه حاله؟ خوابه؟ بیداره؟ تو فکره؟ چیزی یادش هست؟؟؟ 

 بارها خدا رو بابت نبودنش تو زندگیم شکر کردم. هرچند زندگی اون روزها و سالهای بعدش سخت گذشت اما خدا رو شکر که گذشت... 

چند روزی میشه اومدی دخترم

نازنین و پرنازوادا

اومدی من و از باقیمانده زندگی بترسونی

اومدی من رو متوجه بطالتی که توش دست و پا میزنم بکنی...

اومدی بهم یادآوری کنی هنوز هیچ کار مهمی نکردم ... که اول راهم. که تقریبا به هیچ جا نرسیدم.

اومدی من رو تو بدوبدوی رسیدن بندازی. منم شاید تو رودروایسی بلند شدم و یه حرکتی زدم. 

دخترم

قشنگ ترین و خوشمزه ترین هدیه خدا به من

عاشقتم. فقط همین. 

داریمبه روزهای سختی نزدیک میشیم. من روزها رو میشمارم و تو وسط لبخندهای دلبرت نمیدونم چرا چشمهات هم پر از اشک میشه